 |
Home | Partnerzy | Kontakt |
 |
 |
||
|
BIOTECHNOLOGIA |
 |
||||
 |
|||||
|
Biotechnologia BIOTECHNOLOGIA, interdyscyplinarna dziedzina nauki (posługująca się wiedzą z biochemii, mikrobiologii i nauk inżynieryjnych), obejmująca różne kierunki techn. wykorzystania materiałów i procesów biol. (w szczególności przebiegających przy udziale drobnoustrojów, kultur tkankowych oraz biokatalizatorów); historycznie b. obejmowała sposoby przeróbki lub konserwacji produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego jak np. kiszenie warzyw i owoców czy produkcja napojów alkoholowych, obecnie przy użyciu mikroorganizmów(bakterie i niższe grzyby) są produkowane m.in. antybiotyki, witaminy, enzymy, alkaloidy; zastosowanie hodowli komórek zwierzęcych i roślinnych in vitro pozwoliło na produkcje czynników immunologicznych (szczepionki, interferony, interleukiny), hormonów, insektycydów oraz wielu innych cennych substancji; w ostatnim ćwierćwieczu gwałtowny rozwój biologii molekularnej związany z rozwojem metod inżynierii genetycznej umożliwił kontrolowaną ingerencję w zapis cech genet. organizmów, co pozwala na ulepszanie ich zdolności produkcyjnych; zastosowanie b. w przemyśle spoż. umożliwia przetwarzanie, wzbogacanie, utrwalanie, a także wytwarzanie żywności. BIOTEST, próba biologiczna, biol. określenie ilości (lub pomiar aktywności) substancji biologicznie czynnej, takiej jak: lek, hormon, witamina itp., oparte na pomiarach jej zdolności do wywołania charakterystycznej reakcji biol. w żywym organizmie w porównaniu z reakcją wywołaną przez ściśle określoną ilość tej substancji (preparatu standardowego); stosowany często w badaniach biol., biochem., diagnostyce med., a także w ekologii (np. pomiar działania określonego czynnika toksycznego powodującego zanieczyszczenie środowiska przez obserwację w kontrolowanych warunkach jego działania na wybrane zwierzęta). BIOTOP [gr.], biol. obszar zajęty przez określoną biocenozę, jednorodny pod względem warunków klim., glebowych i biotycznych; niekiedy terminem b. określa się również fiz. i chem. środowisko, czyniąc b. synonimem ekosystemu (ten ostratni termin coraz częściej zastępuje pojęcie b.). BIOTYCZNE CZYNNIKI, ekol. elementy przyrody ożywionej (np. bakterie, rośliny, zwierzęta, człowiek) wywierające w danym ekosystemie wpływ na siebie nawzajem i na środowisko abiotyczne. BIOTYNA, witamina H, heterocykliczny związek zawierający skondensowane pierścienie: tiofenowy i imidazolowy; rozp. w wodzie; występuje w tkankach roślinnych i zwierzęcych, w drożdżach, wątrobie, żółtku jaj; b. jest grupą prostetyczną transferazy karboksylowej; ze względu na zdolność syntezowania przez florę bakteryjną przewodu pokarmowego, niedobór b. u człowieka i zwierząt występuje rzadko, może być następstwem leczenia antybiotykami. BIOTYP, biol. grupa osobników o takich samych właściwościach dziedzicznych, czyli o takim samym genotypie; w ekologii terminem b. (inaczej tzw. rasa fizjologiczna) określa się osobniki jednego gat. różniące się od innych osobników tego samego gat. takimi cechami biol., jak: rodzaj pobieranego pokarmu, głos, sposób budowania gniazd, a u pasożytów – wybór określonego gat. gospodarza. GMO, Greccy producenci żywności nie mogą zagwarantować konsumentom, że ich wyroby są wolne od genetycznie modyfikowanych organizmów- alarmują ekolodzy z Greenpeace. Przeprowadzono ankietę wśród 77 lokalnych i międzynarodowych koncernów mięsnych działających na greckim rynku. Okazało się, że 53 firmy nie są w stanie zagwarantować, że produkowane przez nich mięso nie zawiera GMO. Podobnie jest z wyrobami mleczarskimi. Firmy spożywcze nie wiedzą, czy zwierzęta, które kontraktują nie były przypadkiem karmione paszami zawierającymi modyfikowane genetycznie składniki. A takich mieszanek jest coraz więcej na europejskim rynku. |
|||||
 |
|||||
 |
Home | Partnerzy | Newsy | Ciekawostki | Kontakt | ||||
 |
|
|
|
|
|